mały|245x245px|Olga Orozco Olga Orozco (ur. 17 marca 1920, zm. 15 sierpnia 1999) – poetka i prozaiczka argentyńska.
Życiorys Olga Orozco urodziła się jako Olga Noemí Gugliotta 17 marca 1920 w miejscowości Toay w prowincji La Pampa. Miejsce urodzenia wywarło wielki wpływ na jej późniejszą twórczość literacką. Należała do grupy Pokolenie 1940, wraz z Enriquem Moliną i Albertem Girrim. Zmarła 15 sierpnia 1999 w Buenos Aires.
Twórczość Olga Orozco pozostawiła po sobie bogate i różnorodne dzieło składające się z osiemnastu tomów. Wydała dziewięć tomików poetyckich: Desde lejos (1946), Las muertes (1952), Los juegos peligrosos (1962), Museo salvaje (1974), Cantos a Berenice (1977), Mutaciones de la realidad (1979), La noche a la deriva (1984), En el revés del cielo (1987) i Con esta boca en este mundo (1994). Poza tym opublikowała tomy opowiadań La oscuridad es otro sol (1967) i También la luz es un abismo (1995). Inne jej książki to Veintinueve poemas (1975), Páginas de Olga Orozco (1984), Relámpagos de lo invisible (1998), Eclipses y fulgores (1998), Últimos poemas (2009), El jardín posible (2009) i Poesía Completa (2012). Liryka Olgi Orozco wykazuje wpływ Arthura Rimbauda, Gerarda de Nervala, Rainera Marii Rilkego, Pabla Nerudy, Czesława Miłosza i Charles’a Baudelaire’a.