mały|Płyta nagrobna Józefa Borzęckiego w Brzóstkowie mały|Kościół św. Jana Chrzciciela w Brzóstkowie, u podnóża którego spoczęło ciało płka Józefa Borzęckiego Józef Tadeusz Borzęcki herbu Półkozic (ur. 28 października 1793 w RogoźnicyPłyta nagrobna Borzęckiego podaje informację o Litwie jako o miejscu urodzenia pułkownika, jednak inne źródła np. metryki.genealodzy.pl wymieniają Rogoźnicę na Podlasiu, zm. 27 lipca 1875 w Brzóstkowie) – pułkownik wojsk polskich, powstaniec listopadowy, działacz demokratyczny, wolnomularz.
Życiorys Urodził się jako syn Marcina Borzęckiego i Klary z Paszkowskich Borzęckiej. Jego przodkowie herbu Półkozic pochodzili z Wielkopolski. Nadanie Borzęckiemu imion Józef i Tadeusz było prawdopodobnie wyborem umotywowanym patriotycznie, jako wyraz hołdu złożonego bohaterom wojny w obronie Konstytucji 3 Maja: ks. Józefowi Poniatowskiemu i Tadeuszowi Kościuszce. 13 lutego 1831 r. Borzęcki poślubił Katarzynę Borzęcką w warszawskiej katedrze św. Jana. Miał z tego związku córkę Emilię z Borzęckich Hofman (1832–1911), późniejszą uczennicę Fryderyka Chopina.