W 1990 roku wraz z międzynarodową grupą artystów opracowała projekt i stworzyła w Lizbonie Centrum Sztuki Scenicznej i Filmowej (Centro de Artes Escénicas - finansowane przez fundusz europejski), którym kierowała do 1994. Jej spektakl "Em busca de Proust" ("W poszukiwaniu. Prousta") został uznany przez krytyków portugalskich za najlepszy spektakl 1994 roku. Wśród jej uczniów należy odnotować wybitnych aktorów i reżyserów portugalskich Helena Laureano, Annabella Teixeira, Carla Bolito, Victor de Oliveira, Marco Delgado, Ana Brandao, Joao Meireles, Antonio Simao, Gracinda Neves, Rafaela Santos. Spektakle "Os Posessos" (Biesy) F. Dostojewskiego, "Eu, Nastasia Filipovna" (Ja, Nastazja Filipowna) F. Dostojewskiego, "Em Busca de... Proust" ("W poszukiwaniu.. Prousta") zostały uznane przez stowarzyszenie krytyków za "krzyk pokolenia" i "nową drogę teatru w Portugalii".
W 1995 roku stworzyła w Strasburgu Teatr Compagnie Arts Scéniques. Reżyseruje i adaptuje dla potrzeb swego teatru we Francji i w Portugalii teksty Prousta, Bułhakowa, Dostojewskiego, Mrożka, Czechowa, Koltesa i Préverta.