Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, w nieznanych okolicznościach, dostał się do niewoli sowieckiej. W kwietniu 1940 przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 036/4 z 16 kwietnia 1940, pozycja 70. Między 20 a 22 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 2462 – dosłownie opisany jako „Kasobudzki B....law" (raport dzienny z 18 maja 1943). Przy jego szczątkach znaleziono dwa listy. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 02462, wskazany jako „Kosobudzki B......sław, kpt. syn Jana".
W 1922 ożenił się z Genowefą z Nepostynów, z którą miał córkę Halinę Alicję (ur. 1924) i syna Janusza Witolda (ur.