Systematyczne, a zarazem spójne studia nad prawem i ekonomią, które uzyskały miano „pierwszej fali ekonomicznej analizy prawa” miały miejsce wśród Niemieckiej Szkoły Historycznej dopiero w XIX stuleciu i dokonywane były w głównej mierze przez ekonomistówJ. Pomaskow, Ekonomiczna…, op. cit., s. 211; zob. także: J. Boehlke, Charakterystyka nurtu prawo i ekonomia we współczesnej myśli ekonomicznej, „Ekonomia i Prawo” 2005, t. I, nr 1, s. 48.. Główną tezą była opozycja do prawa naturalnego oraz traktowanie prawa jako wytworu środowiska społeczno-ekonomicznegoS. Chrupczalski, Ekonomiczna analiza prawa własności w ujęciu szkoły austriackiej, Kraków 2008, s. 8..
Charakterystyka Zgodnie z jednym ze stanowisk przedstawicieli literatury naukowej, kiedy „ruch pierwszej fali” upadł, w latach trzydziestych XX wieku rozpoczęła się „druga fala ekonomicznej analizy prawa”, która była skutkiem pojawienia się prac dwóch autorów: Guido Calabresiego oraz R.H. Coase’a, którzy podjęli się pierwszej nowoczesnej próby systematycznego wykorzystania ekonomicznej analizy prawa do tych obszarów prawa, które w sposób bezpośredni nie dotykały kwestii ekonomicznychJ. Pomaskow, Ekonomiczna…, op. cit., s. 212..