założył Sodalicję Mariańską Dziewcząt, przekształconą następnie w Stowarzyszenie Kulturalno-Oświatowe Młodzieży Żeńskiej. Podejmował też próbę zorganizowania Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego Robotników Chrześcijan, lecz wobec przeciwdziałania ze strony miejscowych socjalistów, kierowanych przez Adama Glapińskiego, nie doszło do jego powstania.
W Polsce Odrodzonej należał do czołowych przedstawicieli praszkowskiego Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego, następnie Stronnictwa Narodowego. Był właścicielem księgarni, lecz z powodu nikłych dochodów zamknął ją około 1930 r.
W 1919r. w wyborach do Rady Miejskiej kandydował z popieranego przez Kościół Związku Ludowo- Narodowego, którego oddział utworzono w Praszce w 1919 r. Uzyskał mandat radnego i wybrano go wiceburmistrzem. W 1921 r., po ustąpieniu ze stanowiska burmistrza Clara, pełnił do 5 czerwca 1022 r. obowiązek burmistrza.
W okresie poprzedzającym plebiscyt górnośląski był bardzo aktywnie zaangażowany w Praszkowskim Komitecie Plebiscytowym, mającym na celu wspomaganie materialne i propagandowe akcji plebiscytowej wśród ludności polskiej Górnego Śląska. Był przewodniczącym Praszkowskiego Komitetu Plebiscytowego, a od 1921 r.