Konrad I Welf, Konrad I Starszy (ur. ok. 800, zm. 22 marca między 862 a 866 rokiem) – hrabia Auxerre, Paryża, Argowii.
Konrad był przedstawicielem starszej linii Welfów. Wśród jego rodzeństwa znalazła się m.in. Judyta Bawarska, żona Ludwika I Pobożnego i Emma Bawarska, żona Ludwika II Niemieckiego. Jego ojcem był Welf I (zm. ok. 824), hrabia z Bawarii, a matką Jadwiga Saska, córka Isambarta z Turgowii, która po śmierci męża została opatką w Chelles.
Dzięki staraniom jego ojca i małżeństwom sióstr Konrad cieszył się wysokim uznaniem na terenie frankijskich księstw. W 830 razem z bratem Rudolfem siłą wygolono mu tonsurę na polecenie Lotara I wskutek wewnętrznych walk na frankijskim dworze i oskarżeń Judyty o zdrady z Bernardem z Septymanii. Około 833/834 razem z cesarzem Ludwikiem pobożnym został uwięziony przez Pepina I Akwitańskiego. W tym okresie jego oko miało zostać w cudowny sposób wyleczone, z wdzięczności za co miał on później ufundować opactwo świętego Germana w Auxerre. Konrad był obok Cobbo Starszego i Alarda Seneszala jednym z trzech ambasadorów wysłanych przez Ludwika II i Karola II Łysego do ich brata Lotara II w celu negocjacji podziału cesarstwa między nimi, uczestniczył w negocjowaniu traktatu z Verdun.