Edward Cegiel (ur. 4 kwietnia 1922 w Miławie, zm. 1 maja 2012 w Poznaniu) – polski technolog drewna, profesor doktor habilitowany, inżynier.
Życiorys W 1945 zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym im. Michała Kosmowskiego w Trzemesznie (naukę rozpoczął tam w gimnazjum już w 1935, ale przerwała ją II wojna światowa). Podczas okupacji niemieckiej trudnił się tajnym nauczaniem w Kleczy Dolnej, gdzie został wysiedlony przez Niemców. W latach 1945–1950 studiował na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego (agrotechnika). Od 1949 do 1954 pracował w poznańskim „Pagedzie”. W 1958 ukończył studia na Wydziale Technologii Drewna Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu. Doktoryzował się w 1961, a habilitował w 1965 na SGGW w Warszawie. 15 kwietnia 1977 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1988 profesorem zwyczajnym. W 1968 objął funkcję kierownika Katedry Tartacznictwa. W czasie pracy na uczelni wykładał dwanaście przedmiotów. Od 1978 do 1984 był prodziekanem ds. studiów zaocznych i eksternistycznych. W latach 1980–1981 był dziekanem Wydziału Technologii Drewna. W 1992 przeszedł na emeryturęGinter J. Hruzik, Edward Cegiel (1922–2012), w: Wieści Akademickie, nr 5-6/2012, wyd. UP Poznań, s.30-31, ISSN 1429-3064.
Pochowany na cmentarzu junikowskim w Poznaniu.