Po śmierci żony Robert Browning zabrał syna do Anglii. Tam przebiegała dalsza nauka dwunastolatka. Wstąpił on do Christ Church College w Oksfordzie. Nie miał jednak większego zapału do nauki i nie zdał wymaganych egzaminów. Mimo wzrastania w artystycznej atmosferze, nie wykazywał też większego zainteresowania sztuką. Dopiero John Everett Millais, malarz prerafaelita, dostrzegł w młodzieńcu talent malarski i rzeźbiarski. Młody Browning studiował rzeźbę u Auguste’a Rodina w Paryżu i malarstwo u Jean-Arnoulda Heyermansa w Antwerpii w Belgii. W październiku 1887, jeszcze za życia ojca, poślubił Amerykankę Fannie Coddington (1853–1935), córkę bogatego przedsiębiorcy z branży metalowej. Majątek żony pozwolił mu kupić i wyremontować Palazzo Rezzonico nad Canal Grande w Wenecji. Tam właśnie zmarł w 1889 jego ojciec. Robert Barrett Browning zajmował się swoją ciotką Sarianną i służącymi, których zapamiętał z dzieciństwa. Wszyscy oni bezpiecznie dożyli swoich dni w jego domu, który przenosił się z Wenecji do Asolo i Florencji. Zmarł 8 lipca 1912 w Asolo. Został pochowany na cmentarzu Santa Anna. Na znak żałoby w Asolo zamknięto sklepy, a flagi opuszczono do połowy masztów.