Arcybiskup Adam Stefan Sapieha, w liście z 21 września 1927 roku powołał pierwszego duszpasterza akademickiego w Krakowie, tym samym pierwszego kapelana studentów na ziemiach polskich, bowiem pierwszy duszpasterz w Warszawie został mianowany w 1928 r., we Lwowie w 1930 roku, zaś w Lublinie w 1934 rokuS. Piech, W cieniu kościołów i synagog. Życie religijne międzywojennego Krakowa 1918–1939, red. W. Bieńkowski, Kraków 1999, s. 126.. Decyzja była odpowiedzią na prośbę „przedstawicieli różnych zrzeszeń akademickich UJ”, przedstawioną księciu-metropolicie pod koniec roku akademickiego 1926-1927J. Kracik, Początki duszpasterstwa akademickiego w Krakowie, [w:] Księga Sapieżyńska, t. I: Archidiecezja Krakowska za pasterzowania Adama Sapiehy, red. J. Wolny, R. Zawadzki, Kraków 1982, s. 243.. Pierwszym duszpasterzem zostaje ks. Stanisław Sapiński, którego działalność nie ograniczała się tylko do pracy ściśle duszpasterskiej, bowiem duszpasterstwa studentów od początku współdziałały przy organizacji akcji charytatywnych i misyjnych. Współpracując także z wieloma katolickimi organizacjami młodzieżowymi dostrzegł potrzebę tworzenia burs dla studentów, widząc trudności młodych ludzi w znalezieniu mieszkań i ich problemy materialneIbidem, s. 245.. Od 1936 roku funkcję duszpasterza (głównego) przejmuje ks.