Ostatnie transporty (kolejowe) odjechały w maju 1940 (2661 osób). W przedostatnim transporcie (16 maja 1940) odjechał m.in. do Kraśnika prezydent Poznania Cyryl Ratajski. 21 maja 1940 ostatnie posiedzenie odbył Komitet Polski. Jego członkowie mogli pozostać w Poznaniu, ale w lokalach zastępczych, gdyż ich mieszkania zostały zagarnięte przez Niemców. 22 maja 1940 obóz zlikwidowano. Polaków wysiedlanych z Wielkopolski i Poznania umieszczano odtąd w obozach przesiedleńczych w Łodzi. Teren w czerwcu 1940 przejął Wehrmacht.
Komendanci SS-Sturmbannführer Albert Sauer, zbrodniarz wojenny (listopad 1939 – styczeń 1940), SS-Obersturmbannführer Kasper Schwartzhuber (styczeń 1940 – kwiecień 1940), SS-Obersturmbannführer Schmidt (od kwietnia 1940 do likwidacji).
Upamiętnienie Przy ulicy Bałtyckiej, obok jej skrzyżowania z Chemiczną i Hlonda stoi głaz upamiętniający obózGłos Wielkopolski, Kamień ku czci wypędzonych Polaków stoi w złym miejscu. (liczbę przesiedleńców umieszczonych w obozie określono tu na 100 000). Jest to kamień (głaz narzutowy) z tablicą wykonaną z białego marmuru, oparty na blokach granitowych. Odsłonięcie nastąpiło 23 lutego 1962.
Przypisy
Główna Główna Kategoria:Główna (Poznań) Kategoria:Historia Poznania 1939–1945