Opis obrazu Obraz ma charakter kontemplacyjno-mistyczny. Chrystus stoi pochylony i nagi, z białą przepaską wokół bioder, przy marmurowej niskiej kolumnie, do której przywiązano jego skrępowane sznurem dłonie. Muskularne ciało poryte jest cienkimi strużkami krwi. Na twarzy Jezusa widoczny jest spokój i skupienie. Kontur ciała, słabo zaznaczony przez kilkakrotne nakładanie smug farby, przypomina efekty kolorystyczne późniejszych martyriów oraz jest wstępem dla rodzącej się u Willmanna nowej koncepcji malarskiej zaprezentowanej w kolejnym obrazie Ukrzyżowanie (1702). Scena w całości „nawiązuje do tradycji renesansowych realistycznych studiów aktów męczenników, a jednocześnie jest malarską intymną, barokową wersją biblijnego epizodu”.
Proweniencja Obraz został wykonany dla klasztoru cystersów w Lubiążu. W 1810 roku został przeniesiony do Kunst- und Antikenkabinett der Königlichen Universität zu Breslau, a w 1899 do Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych. W 1942 roku obraz został przeniesiony do składnicy w Henrykowie, skąd w 1946 roku został przejęty przez Muzeum Narodowe w Warszawie. W 1981 roku obraz został przekazany do Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy Michaela Willmanna w Muzeum Narodowym we Wrocławiu Kategoria:Motyw Pasji na obrazach