Po uzyskaniu dyplomu pilota samolotów RWD-8, PWS 26, kontynuował naukę w szkole podchorążych w Dęblinie, którą skończył w randze podporucznika lotnictwa będąc pilotem samolotu łącznikowo-zwiadowczego PZL.23 Karaś. Następnie wrócił na Węgry, gdzie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim i pracował w redakcji prasowej.

Na wieść o rozpoczęciu mobilizacji w sierpniu 1939 wyjechał do Polski, walczył podczas kampanii wrześniowej, został aresztowany i uwięziony w Malborku, skąd zbiegł. Przedostał się do Budapesztu, gdzie został zatrudniony przez Józsefa Antalla w Departamencie ds. Uchodźców Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a następnie w XXI Departamencie Ministerstwa Obrony. Departament ten kierowany przez Zoltána Baló zajmował się pomocą wojskowym uchodźcom polskim w przedostaniu się do ugrupowań polskich walczących w zachodniej Europie. Pełnił rolę tłumacza towarzyszącego polskim żołnierzom, m.in. pomógł marszałkowi Edwardowi Śmigłemu-Rydzowi przedostać się z Rumunii na Węgry. Od 1943 przeprowadzał grupy ok. 10-12 osób przez Jugosławię i Włochy do Francji. W 1944 po wkroczeniu hitlerowców na Węgry i aresztowaniu Henryka Sławika podjął próbę nawiązania z nim kontaktu, niestety Sławik został zamordowany. Z przerwami nauczał w kierowanym przez ks.