Głównym założeniem było umożliwienie operowania z nich nowej generacji samolotów krótkiego startu i pionowego lądowania F-35B Lightning II i przemiennopłatów MV-22B Osprey. Najważniejszą zmianą konstrukcyjną w porównaniu do okrętów typu Wasp (klasy LHD – Landing Helicopter Dock) była rezygnacja z wbudowanego doku służącego do wodowania poduszkowców i barek desantowych. Zaoszczędzone miejsce wykorzystano na zwiększenie możliwości operacji lotniczych z pokładu okrętu przez powiększenia hangarów, zbiorników paliwa i magazynów amunicji. Konfiguracja ta została oznaczona jako LHA(R) Flight 0. W projektowanym trzecim okręcie typu, USS „Bougainville”, w konfiguracji LHA(R) Flight 1 powrócono jednak do koncepcji wbudowanego w konstrukcję okrętu doku, służącego do wodowania mniejszych jednostek desantowych.