Pokłosie – cykl sonetów młodopolskiego poety Jerzego Żuławskiego. Cykl ukazał się jako osobny tomik w 1894, a następnie został przedrukowany w pierwszym tomie Poezji Żuławskiego w 1908. Cykl zawiera 23 utwory. Są to: Dedykacja, Błogosławieństwo, Puszcza, Śnieżne pola, Na północ..., Dworek, Do świerka, Kędy-ś kraju?, W szałasie, Bern w nocy, Z Alp, Najady, Athene Glaukopis, A la Botticelli, Czarne oczy, Jego książka, Muzyka, Jak Dant..., Rzeźbiarz sonetów, Gorączka, Jutro i Polska mowa, Własną mam harfę. Wiersz Jego książka jest przekładem utworu Fritza von Ostiniego. Sonety są napisane trzynastozgłoskowcem lub jedenastozgłoskowcem. Wiersz Rzeźbiarz sonetów opowiada o tworzeniu utworów tego gatunku, podobnie jak liryk Kazimierza Przerwy-Tetmajera O sonecie.
Na dzikich stepach życia zarzucał arkany i błyskawiconogie kiełzał dłonią źrebce, szedł na szczyty – i kędy grom drzemie w kolebce chmur i lodów, on stawał, jak dumne tytany.
Przez spienione i burzą groźne oceany pływał i śmiał się, patrząc, jak je wicher depce, słuchał w puszczach dziewiczych, co wiatr drzewom szepce, i śród ruin odwiecznych marzył zadumany...
Potem wracał do ludzi i echowe szumy biorąc z duszy, jak barwy z bogatej pajety, składał pieśni, maleńkie, pełne łez lub dumy,