W 1895 roku malarze z Worpswede wystawili razem swoje prace w Pałacu Szklanym w Monachium i zaistnieli zbiorowo na niemieckiej scenie sztuk pięknych. W 1895 roku obraz Mackensena Gottesdienst im Freienzdobył wyróżnienie. W 1897 roku powstało Stowarzyszenie Malarzy Worpswede – Künstlervereinigung Worpswede, a Mackensen obok Modersohna stał się najbardziej uznanym członkiem tej grupy.
Worpswede przyciągnęło kolejnych artystów, m.in. poetę Rainera Marię Rilkego (1875–1926), który w swojej monografii Worpswede zawarł portrety pięciu malarzy, w tym Fritza Mackensena.
W 1908 roku Mackensen został profesorem na Akademii Sztuk Pięknych w Weimarze, której był dyrektorem w latach 1910–1918. W latach 1933–1934 kierował Nordische Kunsthochschule, dzisiejszą Hochschule für Künste Bremen.
Mackensen zmarł 12 maja 1953 roku w Worpswede.
Twórczość Duży wpływ na sztukę Mackensena miało obcowanie z dziełami Rembrandta, Böcklina i Feuerbacha w monachijskich muzeach. Jego uznanie zdobyły prace francuskich malarzy Corota (1796–1875), Daubigny’ego (1817–1878), Dupré (1811–1889) i Rousseau (1812–1867) podczas III. Międzynarodowej Wystawy Sztuki. Na twórczość Mackensena miał również wpływ tekst niemieckiego historyka sztuki Juliusa Langbehna (1851–1907) o Rembrancie – Rembrandt als Erzieher.