We wniosku o nadanie tego odznaczenia napisano, m.in.:
W 1921 ukończył kurs dowódców batalionów w Głównym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. W 1922 został przeniesiony do 57 pułku piechoty. W marcu 1925 został przydzielony do PKU Szamotuły na stanowisko I referenta. Z dniem 23 czerwca tego roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Służył kolejno w 9 batalionie granicznym w Klecku, 22 batalionie granicznym w Nowych Trokach i 24 batalionie granicznym w Sejnach. W marcu 1931 został przeniesiony do 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach na stanowisko komendanta kadry batalionu zapasowego w Będzinie (później w Szczakowej). Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 2. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna. Był to tzw. „awans emerytalny”, związany z przeniesieniem w stan spoczynku z dniem 31 sierpnia 1938. W następnym roku został przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V i był przewidziany do użycia w czasie wojny. Po zwolnieniu z wojska zamieszkał w Krzeszowicach przy ul. gen. Chłopickiego 152.