Na podstawie szczątków klejm można ustalić, że przedstawiały kolejno składanie ofiar przez Eliasza i przez pogańskich kapłanów, zamordowanie przez proroka 450 kapłanów Baala, Elizeusza podążającego za Eliaszem, przejście Eliasza i Elizeusza przez Jordan. Ostatnie klejmo jest całkowicie nieczytelne. Zgodnie z żywotem Eliasza i wzorami ikon proroka z żywotem w tym miejscu powinno znajdować się wyobrażenie wstąpienia Eliasza na niebo na ognistym rydwanie. Zniszczone klejma zastąpiono postaciami innych świętych, które z kolei usunięto podczas konserwacji ikony w XX w. Sceny na klejmach przedstawione są na tle prostych motywów architektonicznych i wzgórz, dominują w nich barwy błękitna, szara, brązowa, różowawo-brązowa, ceglana, liliowa.
Kompozycja Deesis na ikonie św. Eliasza z Wybut jest jednym z najstarszych takich przedstawień, jakie zachowały się w sztuce rosyjskiej. Jest to zarazem najstarsza znana ikona rosyjska, na której równocześnie pojawia się Deesis i klejma ze scenami z żywota, które w związku z tym nie są ustawione w typowy sposób, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Równoczesne napisanie na jednej ikonie klejmów i Deesis spotykane jest bardzo rzadko.
Przypisy
Kategoria:Ikony w Galerii Tretiakowskiej