W 1895 roku malarze z Worpswede wystawili razem swoje prace w Pałacu Szklanym w Monachium i zaistnieli zbiorowo na niemieckiej scenie sztuk pięknych. Overbeck zaprezentowal tam dwa obrazy> Dämmerung i Gehöft im Moor oraz 6 akwafort. Obraz Mackensena Gottesdienst im Freien zdobył wyróżnienie, a Nowa Pinakoteka zakupiła obraz Modersohna Sturm im Teufelsmoor.
W 1897 roku powstało Stowarzyszenie Artystów Worpswede – Künstlervereinigung Worpswede, a Mackensen i Modersohn stali się najbardziej uznanymi członkami tej grupy.
Worpswede przyciągnęło kolejnych artystów, m.in. poetę Rainera Marię Rilkego (1875–1926), który w swojej monografii Worpswede zawarł portrety pięciu malarzy założycieli kolonii. W Worpswede Rilke poznał swoją żonę – rzeźbiarkę Clare Westhoff. Podobnie Otto Modersohn, który poślubił swoją uczennicę – malarkę Paulę Becker (1876–1907) i Heinrich Vogeler, który poślubił Marthę pochodzącą z Worpswede.
Kolonia malarzy-założycieli funkcjonowała stosunkowo niedługo – Overbeck zerwał z Worpswede w okresie 1903–1904 i zajął się studiami pejzażu i morza na Sylcie, Modersohn opuścił Worpswede po śmierci żony w 1907 roku, Hans am Ende zmarł wskutek ran odniesionych na froncie I wojny światowej w 1918, a Heinrich Vogeler w ogóle zerwał ze sztuką i zaangażował w działalność komunistyczną.