Ewolucja Stylistyka café racerów ewoluowała za czasów ich popularności. W połowie lat 70. japońskie motocykle wyprzedziły na rynku motocykle brytyjskie i wygląd prawdziwych motocykli Grand Prix uległ zmianie. Ręcznie robione, często nie pomalowane aluminiowe zbiorniki paliwa przekształciły się w kwadratowe wąskie kompozytowe baki. Trzycylindrowe dwusuwowe Kawasaki, czterocylindrowe czterosuwowe Kawasaki Z1 i czterocylindrowe silniki Hondy były bazą na café racery. W 1977 liczni producenci widząc boom na café racery zaczęli produkować własne konstrukcje, jak dobrze odebrany Moto Guzzi Le Mans i Harley-Davidson XLCR. Specjalna wersja Hondy XBR Thumper ze szprychowymi kołami czy Honda GB500 TT naśladowały café racery BSA i Norton z lat sześćdziesiątych. W połowie lat 70. motocykliści kontynuowali modyfikowanie seryjnych motocykli, nazywając je café racerami, wyposażając je w małe owiewki okalające reflektor. Wielu europejskich producentów, łącznie z Benelli, BMW, Bultaco i Derbi, produkowało własne warianty „café” standardowych motocykli modyfikując je by były szybsze i mocniejsze. Trend ten kontynuowany jest po dziś dzień.