Pierwszy zwycięzca IWGP, Hulk Hogan, został nagrodzony pasem mistrzowskim, jednak nie był to początek głównego mistrzostwa organizacji, czyli IWGP Heavyweight Championship (ten tytuł został ustanowiony w 1987). Do 1988 roku na najważniejszego zawodnika w turnieju kreowany był sam założyciel NJPW, Antonio Inoki. W 1989 roku zawody odbyły się pod nazwą World Cup Tournament i brali w nim udział także wrestlerzy ze Związku Radzieckiego. W 1990 turniej się nie odbył.
Od 1991 roku, po tym jak pozycja Inokiego w show osłabła, turniej przyjął ostatecznie nazwę G1 Climax, a jego celem stało się promowanie najlepszych zawodników wagi ciężkiej w dwu-blokowym turnieju o systemie kołowym, gdzie zwycięzcy dwóch bloków spotykają się w finale. Władze NJPW oficjalnie nie uznają poprzednich turniejów jako prekursor gal G1 Climax. Pierwszy G1 Climax trwał od 7 do 11 sierpnia 1991 w hali Ryōgoku Kokugikan w Tokio. Zwycięzca turnieju niebędący mistrzem otrzymuje szansę na walkę o pas IWGP Heavyweight Championship. Od 2012 roku nagrodą jest kontrakt „Tokyo Dome IWGP Heavyweight Championship challenge rights certificate” na pojedynek o mistrzostwo na największym corocznym styczniowym wydarzeniu w NJPW, Wrestle Kingdom. Tak jak w przypadku kontraktu Money in the Bank federacji WWE, zawodnik posiada certyfikat w walizce, której broni do końca roku.