Do dziś brak informacji co do dalszych kroków związanych z Super Pinto. Jedyny egzemplarz wybudowanego na Filipinach drugiego prototypu znajduje się obecnie w Muzeum Filipińskich Sił Powietrznych w Villamor Air Base w Manili.
Do dziś kilka samolotów znajduje się w prywatnych rękach na terenie Stanów Zjednoczonych.
Konstrukcja Samolot był całkowicie metalowym, wolnonośnym średniopłatem. Podwozie chowane, trójzespołowe z przednim podparciem, przednia goleń chowana do wnęki w dziobie samolotu, golenie podwozia głównego do wnęk w skrzydłach. Zapewniało to maszynie dużą stabilność na ziemi podczas kołowania, startów i lądowań. Prototyp samolotu nie był uzbrojony. Usterzenie klasyczne. Po obu stronach kadłuba, przed i poniżej krawędzi natarcia skrzydeł, umieszczono wloty do silnika. Dysza wylotowa umieszczona była pod kadłubem.
Bibliografia Kimberley Hawkins, Temco's Tinker Toy, „JETS Magazine”, nr 1-2 (2016), s. 72-74, .
Kategoria:Amerykańskie samoloty szkolno-treningowe po 1945 Kategoria:Samoloty z napędem odrzutowym