USS Biscayne (AGC-18) – amerykański z okresu II wojny światowej. Wszedł do służby w 1941 roku jako okręt-baza wodnosamolotów typu Barnegat. W 1943 roku zaczął pełnić funkcję okrętu dowodzenia operacji desantowych. W 1946 roku przekazany United States Coast Guard, gdzie służył jako USCGC „Dexter”.
Projekt i budowa Rozpoczęcie budowy USS „Biscayne” nastąpiło 27 października 1939 roku w stoczni Puget Sound Naval Shipyard w Bremerton w stanie Waszyngton. Wodowanie miało miejsce 23 maja 1941 roku, wejście do służby 3 lipca 1941 roku.
Służba W grudniu 1941 roku USS „Biscayne” wszedł w skład Floty Atlantyku gdzie operował do maja 1942 roku z bazy w Bostonie. Do jesieni 1942 roku działał w rejonie północnego Atlantyku.
Okręt dowodzenia 26 kwietnia 1943 roku przybył do algierskiego portu Mers el-Kébir, gdzie został przystosowany do pełnienia funkcji okrętu flagowego sił desantowych, na pokładzie którego miał stacjonować kontradmirał Richard L. Conolly. 10 lipca 1943 roku stał się okrętem flagowym operacji desantowej na Sycylii. 9 września jako okręt flagowy sił desantowych, uczestniczył w lądowaniu aliantów w okolicy Salerno. 22 stycznia 1944 roku został okrętem flagowym sił desantowych atakujących Anzio.