W 1922 delegowany na Kresy, do województwa nowogródzkiego w celu organizowania ekspozytur śledczych, następnie Naczelnik Urzędu Śledczego w Nowogródku.
W 1926 r. zwolniony z policji pod zarzutem nadużyć, 29 października tegoż roku aresztowany pod zarzutem szpiegostwa i osadzony w Cytadeli. Oskarżony o doprowadzenie agenta niemieckiego wywiadu do polskich instalacji wojskowych niedaleko Wilna. Bachrachowi nie dowiedziono winy i celowości jego zachowania. Następnie podejrzewany przez warszawską prokuraturę o szefowanie szajce fałszerzy paszportów. Międzynarodowa akcja na szeroką skalę była prowadzona przez policję polską, niemiecką i francuską. W Paryżu zatrzymano ponad dwustu posiadaczy fałszywych paszportów i deportowano do Polski. Proces Bachracha trwał od 1927 do 1930. W 1930 Bachrach został uniewinniony, nie dowiedziono mu zarzucanych czynów, a świadkowie zniknęli. Według innego źródła Bachrach przyznał się, skazano na długoletnie więzienie, jednak po pewnym czasie wyszedł za kaucją i opuścił Polskę.
W 1929 wyjechał do Berlina. gdzie założył biuro detektywistyczne. Miał wytropić m.in. słynnego wampira z Düsseldorfu.