300px|thumb|Piękny kącik w chłopskiej chacie, XIX wiek 240px|thumb|Współczesny rodzimowierczy święty kąt
Święty kąt, pokuć, paradny róg, jasny kąt, ikonostas domowy – forma ołtarza domowego występująca w prawosławiu, katolicyzmie oraz rodzimowierstwie słowiańskim, mająca rodowód przedchrześcijański oraz typowa dla terenów Słowiańszczyzny północnej, zachodniej części południowej, a także Bałtów.
Położenie Tradycyjnie znajdowało się przy wschodniej ścianie, po przekątnej od wejścia, z łatwym dostępem. Umożliwiało to każdemu wchodzącemu oddanie czci ikonom przez ukłon lub przeżegnanie się.
W przypadku prawosławia współcześnie zaleca się ustawianie ikon przy ścianie wschodniej, ale jeśli rozkład domu czy mieszkania na to nie pozwala, można piękny kącik założyć w dowolnym miejscu, tak jednak organizując otoczenie, aby ikony były odpowiednio wyeksponowane i tworzyły właściwe miejsce do modlitwy. Przed ikonami powinno być dostatecznie dużo miejsca, żeby mogła zmieścić się cała rodzina, nic w najbliższym otoczeniu nie powinno rozpraszać modlących się osób, a elementy wystroju mieszkania nie powinny dominować nad ikonostasem. W szczególności w sąsiedztwie ikon nie powinny znajdować się ściśle świeckie elementy dekoracyjne, kalendarze, plakaty itp. Ikony powinny być umieszczone na poziomie oczu osób modlących się.