9 lutego 1858 miała miejsce uroczystość poświęcenia cmentarza ewangelickiego na terenie miejscowości, powiększanego w kolejnych latach. Powstała na nim również marownia, jednak z powodu jej niewielkich rozmiarów nabożeństwa pogrzebowe miały miejsce nad grobami. Po budowie kościoła w Skoczowie tamtejsza parafia objęła opieką duszpasterską simoradzkich wiernych. W 1890 miejscowość zamieszkiwały 372 osoby wyznania ewangelickiego, co stanowiło 68% ogółu mieszkańców.
W 1906 został założony fundusz w celu gromadzenia środków na budowę kaplicy cmentarnej. Podczas zebrania zorganizowanego 31 maja 1923 został powołany Komitet Budowlany Kaplicy. Latem tego samego roku doszło do kolejnego powiększenia nekropolii w celu pozyskania miejsca pod budowę kaplicy.
Projekt świątyni oraz plany zostały przygotowane przez Teleckiego z Cieszyna. Rozpoczęto również zbiórkę środków, która miała miejsce od 6 września 1924 do 26 kwietnia 1927 i była prowadzona przez tzw. zbieraczy, którzy odwiedzili ewangelickie domy w 63 miejscowościach. Zbiórki pieniędzy prowadzone były również w samym Simoradzu, 21% kosztów zostało pokryte przez przewodniczącego komitetu budowlanego, Karola Uhliga. Fundusze napłynęły również z dotacji Ewangelickiego Kościoła Unijnego na polskim Górnym Śląsku, Bratniej Pomocy im.