Ludomir Antoni Janowski (ur. 1 grudnia 1862 we wsi Kurianowszczyzna na Wileńszczyźnie, zm. w październiku 1939 w Warszawie) – polski malarz, portrecista.
Życiorys Syn Wilhelma i Julii z Tomkowiczów. Ukończył szkołę średnią w Wilnie. W latach 1878–1880 studiował w Wileńskiej Szkole Rysunku u Iwana Trutniewa. Następnie przebywał w Petersburgu (1880–1896), gdzie kontynuował naukę jako wolny słuchacz w Akademii Sztuk Pięknych. Po powrocie do kraju osiadł w WarszawieArtinfo.pl Biogram Ludomira Janowskiego. thumb|Portret prezydenta Polski Gabriela Narutowicza, 1922|lewo mały|240px|Kawiarnia IPS w Warszawie, 1933. Od lewej: Alfred Terlecki, Ludomir Janowski, Henryk-Nowina Czerny, Edward Czerwiński, Aleksander Rafałowski, Maciej Nehring
Tworzył głównie portrety, rzadziej malował pejzaże, martwe natury i akty. Posługiwał się obok techniki olejnej także akwarelą, rzadziej pastelami i kredką. Wystawiał w Petersburgu (1887–1889), Paryżu (1904–1905), Monachium, Berlinie, Wilnie, Łodzi i Krakowie. Później głównie w Warszawie m.in. w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, salonach Aleksandra Krywulta i Czesława Garlińskiego.