żywiły się nasionami krzewów Fernelia buxifolia. Gatunek znany jest z subfosylnych szczątków i doniesień z czasów historycznych. Po raz ostatni została wspomniana w 1761 i najprawdopodobniej wymarła niedługo potem, najpewniej wskutek drapieżnictwa ze strony szczurów, wycinki lasów i polowań.
Taksonomia thumb|left|upright|Dziób stanowiący holotyp, 1873 Ptaki, które mogły być papugami rodrigueskimi, po raz pierwszy wspomniał François Leguat w jego wspomnieniu z 1708, A New Voyage to the East Indies. Leguat był przywódcą grupy dziewięciu hugenotów, którzy skolonizowali Rodrigues w latach 1691–1693 po tym, jak zostali wygnani z Francji. Kolejnych opisów dostarczył w 1726 francuski oficer Julien Tafforet w jego Relation de l'Île Rodrigue, a następnie francuski matematyk Alexandre Pingré, który przybył na Rodrigues celem obejrzenia tranzytu Wenus w 1761.
Papuga rodrigueska została po raz pierwszy naukowo opisana i nazwana Psittacus rodricanus w 1867 przez francuskiego ornitologa Milne-Edwardsa w oparciu o szczątki subfosylne części dzioba. Epitet gatunkowy odnosi się do wyspy Rodrigues, nazwanej tak na cześć jej odkrywcy, portugalskiego żeglarza Diogo Rodriguesa.