W przypisach do opracowania z 1873 Milne-Edwards powiązał znane szczątki subfosylne papug z opisem Leguata. W 1875 Alfred Newton przeanalizował świeżo odkryte notatki Tafforeta i zidentyfikował opisane papugi jako rodrigueskie. W komentarzu do wydanej w 1891 edycji wspomnienia Leguata angielski autor Samuel Pasfield Oliver wyraził wątpliwość, jakoby wspomniane papugi były papugami rodrigueskimi ze względu na ich mniejszy rozmiar. Zasugerował, że mogły to być aleksandretty maskareńskie (Psittacula exsul). Leguat wspomniał w jednym zdaniu zarówno papugi zielone, jak i niebieskie; angielski paleontolog Julian Hume w 2007 zaproponował, że może to być interpretowane zarówno jako odniesienie do aleksandretty maskareńskiej lub papugi rodrigueskiej albo do dwóch odmian barwnych drugiego z tych gatunków.
Ewolucja Wiele endemicznych ptaków Maskarenów, w tym dront dodo (Raphus cucullatus), wywodzi się od południowoazjatyckich przodków. Hume zasugerował, że tyczy się to również wszystkich maskareńskich papug. W plejstocenie poziom morza był niższy, więc ptaki mogły skolonizować wówczas mniej odizolowane od siebie wyspy.