francicus następująco: głowa i ogon ognistopomarańczowe, reszta ciała i ogon zielone; twierdził, że swój opis oparł na wspomnieniach z podróży na Mauritius w XVII i na początku XVIII wieku.

Te dwa gatunki przypisane do Necropsittacus stały się przyczyną licznych sprzeczności w systematyce, a ich tożsamość była kwestionowana. N. borbonicus otrzymały później angielskie nazwy zwyczajowe, takie jak Réunion red and green parakeet lub Réunion parrot, a N. francicus nazywano Mauritian parrot. Japoński ornitolog Masauji Hachisuka uznał N. borbonicus za gatunek w 1953 i opublikował rekonstrukcję jego wyglądu na podstawie opisu upierzenia Dubois i budowy ciała papugi rodrigueskiej. Nie uznał nazwania N. francicus za konieczne; wyraził nadzieję, że odnajdzie się więcej dowodów na istnienie gatunku. W 1967 amerykański ornitolog James Greenway zasugerował, że N. borbonicus mógł w istocie być damą, która uciekła z niewoli i została zaobserwowana przez Dubois;