Bożena Steinborn (ur. 9 lipca 1930 w Warszawie) – polska historyczka sztuki i muzealniczka. Studia na Uniwersytecie Warszawskim (magisterium 1952, doktorat 1966). Od 2 stycznia 1953 do 22 września 1983 pracowała w Muzeum Narodowym (d. Śląskim) we Wrocławiu: dział oświatowy, dział malarstwa (od 1962 kustosz), od 1979 do 1983 wicedyrektor ds. naukowych. Po powrocie do Warszawy pracowała od 1 października 1983 w Zamku Królewskim (kurator działu sztuki). Od 1 grudnia 1986 do 31 października 1990 w Muzeum Narodowym (była wicedyrektorem ds. naukowych). Po przejściu na emeryturę prowadziła wykłady z zakresu muzealnictwa: w latach 1990–1997 w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1995–2014 w Podyplomowym Studium Muzealnictwa tegoż Uniwersytetu. W latach 1980–1982 współdziałała w Komitecie Odbudowy Panoramy Racławickiej; w 1980 współzałożyła Regionalny Komitet Porozumiewawczy Związków Twórczych i Naukowych. W latach 1989–1995 uczestniczyła w pracach zespołu Ministerstwa Kultury, przygotowującego ustawę o muzeach. Wnuczka Ottona Steinborna.