Umożliwiając wsparcie szwedzkojęzycznych wyższych warstw społeczeństwa fińskiego dla odrębnej tożsamości fińskiej docent Arwidsson pod pseudonimem Pekka Kuoharinen napisał, nieco modyfikowaną, lecz często cytowane przez ruch Fennoman kredo: „Szwedami nie jesteśmy już dalej, Rosjanami nie będziemy, więc bądźmy Finami.” (po szwedzku: „Svenskar äro vi inte längre, ryssar vilja vi inte bli, låt oss alltså bli finnar”Cytat z Arwidssona na stronie Suomen Tasavallan Presidentti (Prezydenta Republiki Finlandii) z 10 lipca 2014., po fińsku: „Ruotsalaisia emme ole venäläisiksi emme tahdo tulla, olkaamme siis suomalaisia”Adolf Ivar Arwidsson cytat na portalu 375humanistia.helsinki.fi.). W roku 1814 Królewska Akademia w Turku nadała mu tytuł magistra filozofii, a w r. 1817 nadała mu stopień doktora. Arwidsson został wykładowcą w tejże Akademii. Językiem ojczystym Arwidssona był szwedzki i wszystkie jego prace zostały napisane w języku szwedzkim, choć biegle znał język fiński. Po doktoracie Arwidsson spędził rok w Szwecji. W tym czasie nawiązał kontakt z fińskimi emigrantami w Uppsali i Sztokholmie. Po powrocie, w r. 1820, Arwidsson, który do tej pory pisał poezję liryczną, przedłożył do publikacji tekst polityczny, którego ostry ton szybko zwrócił na niego uwagę stołecznego Sankt Petersburga, skutkiem tego, w r.