The Black Page #1 – utwór amerykańskiego kompozytora Franka Zappy, znany z tego, iż jest bardzo trudny do zagrania. Początkowo utwór powstał na zestaw perkusyjny i grające melodię instrumenty perkusyjne (wykonywany jako The Black Page Drum Solo), później spotykany był w kilku alternatywnych aranżacjach, w tym w wersji disco jako „easy teenage New York version” lub The Black Page #2, jak też w wersji newage'owej.
Perkusista Terry Bozzio wypowiedział się o utworze w sposób następujący:
Na podwójnym albumie koncertowym Zappa in New York – stanowiącym rejestrację koncertu z grudnia 1976 i wydanym w marcu 1978 – Zappa wspomina o „statystycznym zagęszczeniu” utworu. Utwór jest w metrum 4/4 z częstymi nieregularnymi podziałami nutowymi, czasami osadzonymi wewnątrz innych. Zdarzają się w nim podziały szóstkowe, w których akcenty padają odpowiednio co 5, 5 i 6 uderzeń. Występują również półnutowe podziały na 3, w których drugi takt jest grany „na pięć” w rytmie rubato, stanowiąc w zasadzie podział „na siedem”, zaś trzeci podzielony jest „na cztery” i „na pięć”. Utwór kończy się ćwierćnutową sekwencją graną kolejno na 5, 5 i 6, po czym następują dwie pełne nuty grane w podziale na 11.