Teoria przetargów (ang. theory of bargainning games) – inaczej ekonomiczna teoria gier przetargowych, stanowi formę teorii gier. Teoria przetargów jest podstawą ekonomicznej teorii własności. Istotą teorii gier przetargowych jest dzielenie zysków pochodzących z handlu przez targujących się dwóch (lub więcej) graczy. Gracze zmieniają się kolejno tworząc alternatywne ofertyhttp://econ.ucsb.edu/~garratt/Econ171/Lect03_Slides.pdf..
Istota teorii przetargów Teoria przetargów umożliwia stronom skorzystanie na współpracy z sobą. Najczęstsze negocjacje dotyczą ceny. W trakcie „targowania się” strony mogą stwierdzać fakty, nawiązywać do norm itd. Powyższe narzędzia są wykorzystywane w sztuce negocjacji. Możliwość negocjowania decyduje o przewadze gier przetargowych nad innymi grami. Przeszkodą w tworzeniu wartości dotyczącej gry przetargowej jest fakt, iż strony muszą porozumieć się co do jej podziału. Wartość zostaje podzielona między strony w proporcji ustalonej przez cenę. Zgoda co do ceny oznacza udane negocjacje, natomiast jej brak przesądza o braku powodzenia w procesie targowania się.