Szah Mahmud, pers. شاه محمود, (zm. w październiku 1459 roku) – efemeryczny władca z dynastii Timurydów, panujący w Chorasanie przez kilka miesięcy roku 1457.
Był synem Babura (1447 - 1457). W chwili śmierci ojca 22 marca 1457 roku miał zaledwie 11 lat i jego emirowie i urzędnicy natychmiast przystąpili do wykorzystywania sytuacji panowania małoletniego władcy na swoją korzyść. Potężny emir Szejch Abu Sa'id Kara Arslan nałożył podatek pogłówny (sarszumar) na mieszkańców Heratu. W ciągu kilku dni udało mu się zebrać dużą sumę pieniędzy, którą podzielił pomiędzy siebie i Amira Szir Hadżdżiego. Jednocześnie wezyr Kulal Barkasz, współdziałając z nadzorcą urzędów religijnych (sadr) Ali Amirem Chodżą i przy poparciu Szejcha Abu Sa'ida najpierw przejął kontrolę nad dochodami fundacji religijnych, a następnie powiększył pogłówne dziesięciokrotnie. Próby wyegzekwowania tych nowych podatków doprowadziły do ruiny wiele rodzin i ucieczki ludzi z miasta. W tej sytuacji Amir Szir Hadżdżi zebrał znaczne siły, składające się także z kupców i plebsu Heratu, które w bitwie poza murami miasta pokonała oddziały Szejcha Abu Sa'ida i zabiły jego samego.