drewniane okręty z drugiego i trzeciego dywizjonu podążyły za nimi w takich samych formacjach.
W trakcie formowania szyku swoich okrętów, Persano przeniósł się ze swojego okrętu flagowego, „”, na „Affondatore”. To spowodowało lukę we włoskiej formacji i Tegetthoff skorzystał z okazji, by rozdzielić włoską flotę, i rozpocząć walkę na bliski dystans. Przepłynął przez wyrwę, ale nie udało mu się staranować żadnego nieprzyjacielskiego okrętu, przez co musiał zawrócić i podjąć jeszcze jedną próbę. „Drache” rozpoczął zmasowany ostrzał burtowy w stronę okrętu obrony wybrzeża , a jego kula ognista zaprószyła poważny pożar na pokładzie włoskiej jednostki, która wycofała się, mogąc osiągnąć większą prędkość niż „Drache”. Pozostawiony bez przypisanego okrętu „Drache”, razem z kilkoma innymi austriackimi okrętami, przeniósł swój ogień na „Re d’Italia”. Jedna z salw „Drache” uszkodziła ster włoskiego okrętu, narażając go na łatwe staranowanie. Tegetthoff skierował swój okręt flagowy na „Re d’Italia” i uzyskał czyste trafienie taranem, poważnie dziurawiąc burtę włoskiej fregaty na wysokości linii wodnej. W tym czasie „Drache” został trafiony kilka razy, a jeden z pocisków zabił dowódcę okrętu, kapitana von Molla, trafiając go w głowę. Na resztę bitwy dowództwo nad okrętem przejął porucznik Karl Weyprecht.