Oficjalnie był zatrudniony jako robotnik leśny w Goleszowie, w lasach należących do Zygmunta Dębickiego i posługiwał się fałszywymi dokumentami (kenkarta wystawiona na nazwisko Władysław Kwieciński). W czasie największego zagrożenia ukrywał się w leśnym bunkrze.
Jako dowódca Placówki AK „Marian” (Mielec) w marcu 1943 brał udział w przygotowaniu akcji uwolnienia więźniów z niemieckiego więzienia w Mielcu. Był odpowiedzialny za rozpoznanie terenu oraz za przygotowanie łodzi, mających posłużyć do ewakuacji więźniów, których po uwolnieniu transportowano Wisłoką aż do ujścia Wisły. Wybór ucieczki drogą wodną, wbrew oczekiwaniom Niemców, prowadzących poszukiwania partyzantów przeczesując główne szlaki komunikacyjne w Mielcu i okolicach, przyczyniło się do sukcesu akcji. Uwolniono ponad 180 więźniów, nie ponosząc przy tym żadnych strat.
W czerwcu 1944 Komenda Obwodu AK Mielec wydała rozkaz koncentracji plutonów na terenie goleszowskich lasów. Obwód AK Mielec został podzielony na cztery placówki. Dowódcą placówki nr 3 o pseudonimie „Michał” i kryptonimie Fa3, obejmującą tereny leżące na południowy wschód od Mielca został kpt. „Świerszcz”. W tym okresie obwód liczył ponad 3000 żołnierzy, w tym placówka „Świerszcza” około 700.