Od 1948 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1950–1954 był kierownikiem wydziału administracyjnego Komitetu Wojewódzkiego partii we Wrocławiu, następnie w latach 1954–1955 był członkiem wrocławskiej Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej PZPR. W 1956 został członkiem egzekutywy KW PZPR we Wrocławiu.

W latach 1954–1956 był wiceprzewodniczącym, a od 1956 do 1969 pełnił funkcję przewodniczącego prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu. Od czerwca 1969 do września 1970 był dyrektorem żeglugi na Odrze we Wrocławiu, a w latach 1970–1971 docentem kontraktowym na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego.

W 1957, 1961, 1965 i 1969 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL w okręgu Wrocław (w 1969 Wrocław II). W trakcie II kadencji zasiadał w Komisji Mandatowej, Komisji Spraw Wewnętrznych, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o radach narodowych oraz w Komisji Nadzwyczajnej Ziem Zachodnich. Ponadto przez cztery kadencje zasiadał w Komisji Wymiaru Sprawiedliwości. Od września 1971 do marca 1972 pełnił funkcję prezesa Komisji Organizacji Zarządzania. Od kwietnia 1972 do grudnia 1980 był podsekretarzem stanu w Urzędzie Rady Ministrów.