mały|Grób Piotra Stolarka na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Piotr Stolarek (ur. 29 kwietnia 1908 w Warszawie, zm. 6 sierpnia 1976 w Gdańsku) – polski zecer i polityk komunistyczny, prezydent Gdańska, wiceminister żeglugi, poseł na Sejm PRL V kadencji.

Życiorys Uzyskał wykształcenie średnie, z zawodu zecer. W czasie okupacji niemieckiej w 1942 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, jako drukarz, pracował w tajnym wydawnictwie „Technika Centralna PPR”, które wydawało „Trybunę Wolności” i inne pisma konspiracyjne. W 1944 został aresztowany i więziony na Pawiaku, a w latach 1944–1945 w KL Stuthoff.

Od 1945 zasiadał w Komitecie Wojewódzkim PPR w Gdańsku, w latach 1945–1946 był I sekretarzem Komitetu Miejskiego tej partii w Gdyni, a potem wiceprezydentem Gdyni i w latach 1947–1949 przewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej w Gdyni. W 1948 wraz z PPR przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 6 października 1949 do 2 czerwca 1950 pełnił urząd prezydenta Gdańska, następnie od 2 czerwca 1950 do 19 lutego 1953 był przewodniczącym prezydium MRN w Gdańsku. W latach 1952–1953 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku. W okresie 1952–1956 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Żeglugi, a w 1957 pełnomocnikiem rządu ds. załóg budowy Huty im. Lenina w Nowej Hucie.