Sorkomysz brazylijska (Blarinomys breviceps) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Sorkomysz brazylijska występuje we wschodniej i południowo-wschodniej Brazylii oraz północno-wschodniej Argentynie (Misiones).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1887 roku duński zoolog Herluf Winge nadając mu nazwę Oxymycterus breviceps. Holotyp pochodził z plejstoceńskich osadów jaskiniowych (Lapa do Capáo Seco) w pobliżu Lagoa Santa, w stanie Minas Gerais, w Brazylii. Jedyny przedstawiciel rodzaju sorkomysz (Blarinomys) który opisał w 1896 roku brytyjski zoolog Oldfield Thomas.
Holotyp był skamieliną odnalezioną w zespole jaskiniowym z nieokreślonego wieku w czwartorzędzie. W ostatnich populacjach występują istotne różnice morfologiczne, chromosomalne (w tym do ośmiu odrębnych kariomorfi) oraz sekwencje mtDNA cytochromu b (z rozbieżnościami wewnątrzgatunkowymi wynoszącymi około 8%). Na podstawie analiz genów kodujących cytochrom b stwierdzono, że monotypowy rodzaj sorkomysz (Blarinomys) jest grupą siostrzaną względem rodzaju Brucepattersonius lub kladu łączącego ten rodzaj z rodzajem Lenoxus.