Nicolas Born (właśc. Klaus Jürgen Born; ur. 31 grudnia 1937 w Duisburgu, zm. 7 grudnia 1979 w Lüchow-Dannenberg) – jeden z najbardziej istotnych i nowatorskich pisarzy i poetów niemieckich jego generacji.
Życiorys Born dorastał w miastach Emmerich am Rhein oraz w Essen, gdzie początkowo uczył się zawodu chemigrafa. Po pierwszych publikacjach w gazetach i czasopismach, dzięki wsparciu i pomocy pisarza niemieckiego Ernesta Meistera został zaproszony na Colloquium Literackie w Berlinie w latach 1964/1965, gdzie wraz z innymi autorami napisał między innymi powieść pt. „Dom noclegowy” („Das Gästehaus”) i recenzował literaturę dla gazet. W tzw. „kursie pisania prozy”, prowadzonym przez Waltera Hӧllerera i Hansa Wernera Richtera, młodzi, wówczas bliżej nieznani autorzy, tacy jak Hans Christoph Buch, Hermann Peter Piwitt i Peter Bichsel, chcieli odwrócić się przede wszystkim od zaszyfrowanego, metaforycznego języka roku 1950-go. W 1965 roku została wydana przez wydawnictwo Kiepenheuer & Witsch pierwsza powieść Nicolasa Borna pt. „Drugi dzień” („Der Zweite Tag“). W 1967 roku ukazał się pierwszy tomik poezji pt. „Sytuacja Rynkowa” („Marktlage”).