W 1948 objęła funkcję sekretarza Centralnej Rady Kobiecej Związku Samopomocy Chłopskiej.

W 1949 wraz z SL przystąpiła do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, gdzie zasiadała do 1964 w NK (do 1956 NKW, będąc zastępcą kierownika wydziału organizacyjnego, a od 1951 także Głównej Komisji Kontroli Społecznej), następnie do 1976 w Głównym Sądzie Partyjnym (do 1973 jako wiceprzewodnicząca), a od 1976 do 1980 w Głównej Komisji Rewizyjnej. Działała też w Lidze Kobiet, w latach 1956–1957 była wiceprzewodniczącą jej Zarządu Głównego. Od stycznia 1958 do lipca 1983 była sekretarzem Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Zasiadała również w prezydium Zarządu Głównego Ligi Ochrony Przyrody.

W 1947, 1952, 1965 i 1969 uzyskiwała mandat posła kolejno na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, IV i V kadencji z okręgów odpowiednio Gliwice, Prudnik i dwukrotnie Wrocław. Przez trzy kadencje zasiadała w Komisji Obrony Narodowej. W Sejmie Ustawodawczym była członkinią Komisji Kultury i Sztuki, Komisji Pracy i Opieki Społecznej, Komisji Konstytucyjnej oraz Komisji Ordynacji Wyborczej. W I kadencji zasiadała w Komisji dla rozpatrzenia zmian Ordynacji Wyborczej oraz pełniła funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Pracy i Zdrowia.