p[ancernego]. Wyszedłszy nieco w tył zaczął ostrzeliwać pociąg i gdy patrol, który szedł na zmianę ppor. Kuśmierka zaczął ostrzeliwać z przeciwnej strony, ppor. Kusmierek omijając patrole nieprzyjacielskie powrócił do Olewska”.
W grudniu 1920 został wyznaczony na stanowisko dowódcy pociągu „Groźny”. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę na stanowisku dowódcy pociągu nr 22, a jego oddziałem macierzystym był 3 dywizjon artylerii konnej. Później został przeniesiony do 27 pułku artylerii polowej we Włodzimierzu, jako oddziału macierzystego z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 419. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 15 lutego 1924, po likwidacji pociągu „Groźny”, został przeniesiony do 2 pułku artylerii ciężkiej w Chełmie. W styczniu 1927 został przeniesiony do 29 pułku artylerii polowej w Grodnie z równoczesnym przydziałem do samodzielnego dywizjonu artylerii przeciwlotniczej nr 1 na stanowisko dowódcy plutonu technicznego. Z dniem 1 marca tego roku został przeniesiony służbowo na X kurs dowódców dywizjonów w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu z równoczesnym zwolnieniem z zajmowanego stanowiska.