Plac Kazimierza Wielkiego – plac na tarnowskim Starym Mieście. Powstał w okresie lokacji miasta. Na placu znajduje się Pomnik Adama Mickiewicza. Plac sąsiaduje z ulicą Katedralną, położony jest na zachód od Placu Katedralnego i Rynku.
Historia mały|240x240px|Plac Kazimierza Wielkiego ~1918 mały|240x240px|Plac Kazimierza Wielkiego ~1937 Plac został wytyczony w czasie lokacji miasta w 1330 i przez kilka wieków pełnił funkcję placu targowego. Do 1848 nazywany był placem Krupniczym, później Małym Rynkiem. W roku 1869 władze miasta uczciły powtórny pogrzeb szczątków króla Kazimierza Wielkiego na Wawelu nadając jego imię placowi przy miejskim rynku.
W XVIII wieku w miejscu wyburzonych murów miejskich i Bramy Krakowskiej przy placu wybudowano Pałac Kamieniobrodzkich. W 1818 nocował tu, przejeżdżający przez Tarnów, car Aleksander I Romanow. Na odbywające się tutaj reduty (publiczne bale maskowe) zjeżdżała się szlachta nie tylko z okolic miasta. W czasie rzezi galicyjskiej w 1846 r. budynek zamieniono w prowizoryczny szpital dla aresztowanych rannych powstańców. W 1864 przebudowano go na kamienicę czynszową.