Potyczka pod Annówką – zdobycie Borek thumb|Ułan 212 Pułku Ułanów Lubelskich kpr. Roman Kamiński W dniu 16 sierpnia major Jaworski zarządził marsz dwoma kolumnami po osi Kock – Radzyń. Straż boczna w składzie 1 szwadronu 2 lubelskiego pułku jazdy ochotniczej pod dowództwem porucznika Trzaski-Jarzyńskiego posuwała się drogą Kock – Radzyń, a po dotarciu do skrzyżowania z drogą Kock – Osowno kierowała się na Osowno. Ich zadaniem było ubezpieczanie kolumny głównej od zachodu. Kolumna główna w której skład wchodził: 3 szwadron lubelskiego, 1 pułku wołyńskiego karabinów maszynowych i 4 dywizjon 1 pułku strzelców konnych kierowała się na Radzyń główną drogą Kock – Radzyń pod dowództwem majora Jaworskiego. Pod Annówką straż boczna napotkała na opór nieprzyjaciela. Szybkim i silnym natarciem, obchodząc prawe skrzydło nieprzyjaciela zepchnęła go ze stanowisk. W tym czasie kolumna główna weszła w szyku konnym na lewe skrzydło nieprzyjaciela i zmusiła go do wycofania się po osi marszu straży bocznej. W potyczce tej zdobyto 2 ciężkie karabiny maszynowe, kilkunastu jeńców (w tym komisarza pułkowego 509 pułku strzelców sowieckich), 2 kuchnie polowe oraz kilka wozów, naładowanych żywnością. Straty własne: 6 ułanów rannych i 2 konie zabite.