Konsulat mierzył się z olbrzymią izolacją środowisk polonijnych, które zasadniczo popierały wciąż władze londyńskie.
W 1947 Brazylia zerwała stosunki dyplomatyczne ze Związkiem Sowieckim, co wpłynęło na osłabienie pozycji Konsulatu. Od grudnia 1948 polskie placówki odpowiadały także za opiekę nad obywatelami sowieckimi w Brazylii. W 1949 siedzibę Konsulatu przeniesiono na ulicę Trajano Reis 144. W 1950 cofnięto exequatur konsulowi Aleksandrowi Bodakowi i przez kolejne dwa lata placówka działała jedynie formalnie. W październiku 1952 oficjalnie ją zamknięto. Reaktywowano ją zarządzeniem z 15 sierpnia 1957, a faktycznie uruchomiono w grudniu 1957 z siedzibą przy ulicy Buenos Aires. Okręg konsularny obejmował stany: Parana, Rio Grande do Sul, Santa Catarina, Mato Grosso. Dzięki poprawie relacji polsko-brazylijskich i brazylijsko-sowieckich placówka działała z przychylniejszym nastawieniem miejscowych władz. Cieszyła się także większym zaufaniem Polonii. Konsulat między innymi pośredniczył w organizacji przyjazdu księży z Polski, którzy podjęli pracę duszpasterską wśród Polonii. Wspierano także stosunki handlowe. W 1969 w trakcie pełnienia misji zmarł konsul Bronisław Wyczyński. W 1978 placówkę przeniesiono do obecnej (2025) lokalizacji przy ulicy Agostinho Leao Jr. 234.