Holotyp pozyskany został w styczniu lub lutym 1779 podczas trzeciej podróży Jamesa Cooka, w okolicach Kealakekua Bay. Pod koniec XIX wieku Rothschild odnotował, że holotyp, który opisał Latham, pozyskany został ze zbiorów angielskiego kolekcjonera obiektów przyrodniczych Ashtona Levera. Następnie trafił on do muzeum w Liverpoolu. Spreparowane okazy hawajek cienkodziobych współcześnie są przechowywane w zbiorach w Berkeley, Cambridge (Anglia), Cambridge (Massachusetts), Dreznie, Honolulu, Lejdzie, Liverpoolu, Los Angeles, Nowym Jorku, Ottawie, Paryżu, Filadelfii, Pittsburghu, San Francisco, Sydney, Tring, Wiedniu, Waszyngtonie i Yale; znanych jest ich 113.
Morfologia Długość ciała wynosiła około 17 cm. Rothschild podał wymiary szczegółowe dla 15 zbadanych osobników (11 samców i 4 samic; oryginalne podane w calach z dokładnością do 0,01 cala ≈ 0,25 mm): długość skrzydła 72–80 mm, długość ogona 41–50 mm, długość skoku 19–23 mm, długość górnej krawędzi dzioba (z uwzględnieniem krzywizny) 35–47 mm, odległość od nasady dzioba do końca (bez uwzględnienia krzywizny) 30–42 mm.