Irena Bączkowska z domu Zabłocka (ur. 12 maja 1902 w Kijowie, zm. 21 stycznia 2006 w LondynieKonrad W. Tatarowski Ostatni rozdział literatury emigracyjnej - Irena Bączkowska, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica” 10, 2008, str. 167-171.) – polska pisarka, autorka powieści i opowiadań.

Życiorys Urodziła się w Kijowie 12 maja 1902 jako córka Witolda Zabłockiego i Janiny z d. Sochaczewskiej. Do 1920 rodzina przyszłej pisarki mieszkała na Ukrainie, potem przeprowadziła się do Polski. Ukończyła studia w Akademii Rolniczej w Bydgoszczy; nauczycielka, inspektorka w organizacjach rolniczych i autorka tekstów do prasy rolniczej. Pasjonowała się sportem konnym i odnosiła na tym polu sukcesy. Od 1934 jej mężem był Jan Bączkowski (oficer 1 Pułku Ułanów Krechowieckich).

Emigrowała po wybuchu II wojny światowej – najpierw do Francji przez Szwecję, a następnie do Wielkiej Brytanii. Pracowała jako nauczycielka i (od 1948 r.) właścicielka własnego gospodarstwa.

W wieku 51 lat zadebiutowała opowiadaniem Jeziora, opublikowanym w „Wiadomościach”.

Twórczość Podróż do Braiłowa (opowiadanie, Londyn 1959;