Spełnienie trzech kryteriów wymagane jest do uznania danych słów za agrafa: Nie mogą to być opowiadania, lecz jedynie stosunkowo krótkie wypowiedzi; Muszą to być słowa przypisywane Jezusowi; Nie mogą być zawarte w Ewangeliach kanonicznych.
Choć słów Jezusa, które na podstawie tych kryteriów można określić terminem agrafa, jest wiele (słynie z nich zwłaszcza Ewangelia Tomasza), bibliści starają się dociec, które z nich jest możliwie najbliższe stylowi wypowiedzi Jezusa. Jak się bowiem uważa, większość z nich to błędy w przekazie lub interpretacje rzeczywistych słów. Wypracowano więc dwa kryteria sprawdzania autentyczności agrafa: Świadectwo zewnętrzne. Najpierw należy ustalić, czy najstarsze wystąpienie danego agrafonu gwarantuje jego pochodzenie od autora, który mógł mieć dostęp do pozakanonicznych wypowiedzi Jezusa. Takimi autorami są na przykład Papiasz i Święty Justyn. Trudno jednak to samo powiedzieć o pisarzach z IV wieku; Świadectwo wewnętrzne. W drugiej kolejności należy sprawdzić, czy analizowana wypowiedź jest zgodna z duchem i charakterem słów Jezusa zawartych w Ewangeliach kanonicznych.