Władysław Dobrzaniecki (ur. 24 września 1897„Władysław Dobrzaniecki, ur. 1897, pionier kardiochirurgii i chirurgii plastycznej w Polsce, ordynator oddziału chirurgii Szpitala św. Zofii we Lwowie, w kampanii wrześniowej 1939 ordynator w szpitalu polowym, następnie kierownik Kliniki Chirurgii Szpitalnej” [w: A. K. Kunert, Rzeczpospolita Walcząca, styczeń-grudzień 1941 • Kalendarium, 2002] w Zielińcach koło Borszczowa, zm. 4 lipca 1941Kaźń profesorów lwowskich - lipiec 1941 [dostęp 2011-05-11] we Lwowie) – polski lekarz pediatra, prekursor polskiej chirurgii plastycznej, obrońca Lwowa.
Życiorys W 1918, mając 21 lat, walczył w obronie Lwowa, oblężonego przez wojska ukraińskie.
Od 1936 był dyrektorem Szpitala Dziecięcego św. Zofii we Lwowie i ordynatorem Oddziału Chirurgii Państwowego Szpitala Powszechnego. W 1931 uzyskał habilitację, a w 1938 został profesorem chirurgii na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Był prekursorem chirurgii plastycznej w Polsce. Ogłosił ponad 20 prac naukowych, dotyczących także przetaczania krwi.